Nieznane kino jugosłowiańskie: Dvije polovine srca

Tytuł: Dvije polovine srca

Gatunek: dramat 

Reżyser: Vefik Hadžismajlović

Występują: Mirjana Karanović, Ljubiša Samardžić, Fabijan Šovagović, Zijah Sokolović, Boro Stjepanović, Damir Varga, Sanja Bucalović

Dvije polovine srca (pol. Dwie połówki serca) to jugosłowiański dramat, który opowiada o rodzinie Krunić mieszkającej na sarajewskim osiedlu Alipašino polje. Nastoletni Mak odkrywa, że ojciec spotyka się z inną kobietą. Wtedy beztroskie dzieciństwo chłopca kończy się, a w domu zaczyna panować napięta atmosfera. Rodzice chcą się rozwieść, a każde z nich chce syna dla siebie, co jest dla Maka jeszcze bardziej przytłaczające. Dużym wsparciem w tych trudnych chwilach jest dla niego koleżanka ze szkoły - Jasna.

Przyznam, że jest to pierwszy film, który obejrzałam w języku obcym, bez napisów (z czego jestem niezmiernie dumna 😉). Mając nieprzyjemne doświadczenia po rozpoczęciu i nieukończeniu oglądania innych filmów (w 90% związanych z wojną w Jugosławii), tutaj też odnosiłam się sceptycznie, ale jak się okazało - niesłusznie. 

    Na pochwałę zasługuje szybkie wprowadzenie widza w tematykę filmu (pogarszające się relacje rodziców Maka), a także poinformowanie o czasie (komunistyczna gwiazda przy wejściu do szkoły, portret Tity w sądzie) i miejscu akcji (Sarajewo). 

    Kolejna godna pochwały sprawa to symbolika. Na początku filmu na osiedlu pojawia się lunapark - jest on symbolem beztroski i dziecięcej radości. Podczas trwania filmu relacje rodziców Maka pogarszają się, aż w końcu dochodzi do rozwodu. Wówczas też wesołe miasteczko wyjeżdża z miasta i kończy się dzieciństwo chłopca - musi on "jak najszybciej dorosnąć", jak mówi. 

    Pięknie została przedstawiona pierwsza miłość, jakiej doświadcza nasz główny bohater - żadnych namiętnych pocałunków jak w dzisiejszych produkcjach, tylko wspólne rozmowy, zabawy na osiedlu, wzajemna troska. I wystarczy. W końcu to wątek poboczny. Damir i Sanja grający Maka i Jasną spisali się tu świetnie jak na młodzież występującą pierwszy raz przed kamerą. Zachowywali się naturalnie, jak dzieciaki w tych czasach.

    Chciałam przedstawić tu tylko pozytywne cechy filmu, ale niestety nie obejdzie się bez jednego najważniejszego minusa, właściwie nie mającego wpływu na ocenę. Tej produkcji nie obejrzycie nigdzie w języku polskim, bo nie została na niego przetłumaczona (ba, nawet wyemitowana w naszej telewizji). Trudno powiedzieć dlaczego tak się stało - wiem, że w ówczesnym ZSRR i Czechosłowacji ten film pojawił się na ekranach. Współpraca Polski i Jugosławii nie była zacieśniona? Może nie było w Polsce wystarczająco dużo tłumaczy języka serbskochorwackiego? Nie jestem w stanie na to odpowiedzieć. 

    Teraz minus (choć nie taki znowu wielki) to akcja tocząca się za szybko i brak zagłębiania się psychikę głównego bohatera. Jedno wydarzenie goni drugie, w związku z czym momentami trudno się połapać. Zastanawiało mnie ile trwa akcja tego filmu i powiem, że trudno się tego domyślić.  Nie jest to jednak jakiś znaczący minus, bo film oceniam bardzo, bardzo dobrze ;)

Dla kogo jest ten film? Dla młodszej młodzieży, której rodzice zamierzają się rozwieść. Dla osób lubiących zajmować się psychiką nastolatków. Dla miłośników kina jugosłowiańskiego. Dla osób chcących powspominać stare czasy. Dla rodziców.

Ocena: 8/10