Łódzka Jotka - recenzje

Na pewno każdy z Was stracił kiedyś osobę, z którą był bardzo związany, i odczuwał wielką pustkę po jej stracie. Taką stratę kilka lat temu przeżyła Patty, lecz dopiero teraz podzieliła się swoimi przeżyciami w piosence  Mój Aniele. Fot. Adrianna Pryk/instagram.com/by_adrianna Źródło: https://www.facebook.com/PaattyOfficial Patrycja Dłutkiewicz-Workowska to polska piosenkarka urodzona w Łodzi w 1991 r. Zadebiutowała singlem ( Zabiłeś tę miłość) Nie ma nas , który stał się hitem i puszczano go we wszystkich rozgłośniach radiowych. Tym razem Patty zdecydowała się na balladę Mój Aniele , do której samodzielnie napisała tekst po śmierci najbliższej osoby - dziadka.      Na początku klipu pojawia się napis "Z dedykacją dla mojego śp. Dziadka, 13.07.2016". Kolejne sekundy teledysku stanowi wejście piosenkarki do pokoju, w którym stoją stare, peerelowskie meble, wyjęcie albumu z pudełka i oglądanie starych zdjęć, prawdopodobnie właśnie wspomnianego w dedykacji dziadka....

"Znowu oglądasz te chińskie bajeczki?" Zdarzyło Wam się słyszeć te słowa? Mnie akurat one ominęły - nie jestem otaku, ale czasem lubię włączyć sobie anime wnoszące jakieś wartości albo takie, przy którym można się zrelaksować. Clannad należy do tych pierwszych.   Tomoya Okazaki to uczeń ostatniej klasy liceum, który jest nieskory do nauki. Jego matka zginęła w wypadku, a z ojcem żyje w napiętych stosunkach. Marzeniem chłopaka jest wyjazd do innego miasta, gdyż to, w którym obecnie mieszka, jest przesycone niemiłymi wspomnieniami. Pewnego dnia w drodze do szkoły spotyka tajemniczą dziewczynę, Nagisę Furukawę, która odmienia jego życie.      Anime znalazłam w dość nietypowy sposób - po prostu je... wyśniłam. Później wpisałam sobie frazę "smutne anime" i wyskoczył mi fragment drugiej części serialu -  Clannad: After Story . Tematyki nie będę tutaj przybliżać, bo musiałabym zaspoilerować, czego nie lubię robić. 😉      Jeśli ktoś wnioskuje, że Clannad...

Duże miasto, szare blokowisko, "rzeczoznawcy" szukający po śmietnikach rzeczy, które nadają się do powtórnego użycia lub sprzedania, i ganiające się po zaniedbanym placu zabaw dzieci. Brzmi znajomo? To realia lat 90. i początku lat 2000, gdy Polska nie była jeszcze w Unii.  Cześć Tereska w reżyserii Piotra Glińskiego to dramat, który dzieje się w tych realiach.  Tytuł: Cześć, Tereska Gatunek: dramat psychologiczny Reżyser:  Robert Gliński Występują: Aleksandra Gietner, Karolina Sobczak, Małgorzata Rożniatowska, Krzysztof Kiersznowski, Zbigniew Zamachowski Produkcja zaczyna się wspominaniem starych czasów: dnia pierwszej komunii Tereski, spotkania z panem Edkiem - portierem z pracy mamy, oraz ślubowania. Później przechodzimy już do właściwej akcji filmu. Tereska to dosyć zagubiona nastolatka wkraczająca w trudny wiek dojrzewania, co przejawia się częstymi kłótniami z młodszą siostrą. Dziewczyna nie dostała się do liceum plastycznego, a bardzo lubi szyć, wobec czego zostaj...